Cure No Pay!

Het valt op dat regelmatig wordt besloten tot een integrale kostenvergoeding in plaats van de veel lagere forfaitaire kostenvergoeding. Ook in de situatie dat de rechtsbijstand werd verleend op basis van "no cure no pay" bleek plaats te zijn voor een (integrale of forfaitaire) kostenvergoeding. Cure No Pay!

Tegen beter weten in

Als na bezwaar of beroep een belastingaanslag wordt verminderd, staat daarmee vast dat de Belastingdienst onrechtmatig handelde bij het opleggen van de aanslag. Dat is een voorwaarde voor het recht op een kostenvergoeding. Vervolgens wordt die kostenvergoeding forfaitair vastgesteld, afhankelijk van het belang en de procesgang, tenzij sprake is van een bijzondere omstandigheid. Bij een bijzondere omstandigheid valt te denken aan een handelen tegen beter weten in. De Belastingdienst neemt dan een standpunt in dat overduidelijk fout is en legt een aanslag op. "Tegen beter weten in" moet dan naar mijn idee ruim opgevat worden: "tegen beter behoren te weten in".

De casus

De inspecteur krijgt in een beroepsprocedure ongelijk. Voor wat betreft de kostenvergoeding stelde hij dat er geen kosten waren gemaakt vanwege de "no cure no pay" afspraak. De rechters oordeelde in twee gevallen dat er weliswaar nog geen kosten gemaakt waren, maar dat er wel nagekomen kosten zijn nu de zaak gewonnen was. De proceskostenvergoeding werd daarom toch toegekend.

'No cure no pay'

Deze lijn kan naar mijn mening doorgetrokken worden naar de bijzondere gevallen van integrale proceskostenvergoeding indien sprake is van "no cure no pay". Dit staat uiteraard los van de vraag of zo'n afspraak verstandig is (of toegestaan).

Voor afronding procedure

Indien een inspecteur overduidelijk een fout maakt, ligt het niet voor de hand om dit varkentje te wassen via "no cure no pay". Wat wel belangrijk is voor de praktijk, is dat in die gevallen ook een beroep moet worden gedaan op de kostenvergoeding. Dat kan nog zolang de desbetreffende procedure waarvoor kosten zijn gemaakt nog niet is afgerond met een uitspraak of beschikking. Zie ook mijn eerdere blog over dit onderwerp.

Kostenvergoeding bij boekenonderzoeken

In dit kader is het nog interessant om te melden dat de rechtsbescherming voor controlehandelingen van de fiscus wordt uitgebreid inclusief een mogelijkheid van kostenvergoeding. Dat speelt bijvoorbeeld bij boekenonderzoeken. Het komt regelmatig voor dat er veel kosten gemaakt moeten worden voor het extra informeren van de fiscus. Voor dat proces wordt nu een extra rechtsgang geopend. Vast staat dat vragen van de fiscus beantwoord moeten worden. Maar zodra de fiscus daar te ver in gaat kan verzocht worden om een kostenvergoeding. De fiscus moet op dat verzoek beslissen. Tegen dat besluit kan vervolgens weer bezwaar gemaakt worden. Het gaat dus om een extra kostenvergoeding met als doel een vuist te kunnen maken tegen een overvragende fiscus.

Karel Stoffels: www.taxcompany.nl