Ecologisch voedsel propageren was meer een ideaal dan het betalen van belasting. En dus stonden er op de plank met muesli keurig vier rijtjes zakjes. De minder ervaren gebruiker pakte natuurlijk een van de bruine zakken waar met viltstift “muesli” op was geschreven.

Wie zich een keer had laten uitleggen waar die andere zakken voor dienden, wist wel beter: als je de drie andere zakken los kocht en thuis samenvoegde, betaalde je 15% minder voor de zelfde muesli. Muesli bestond uit granen, noten en rozijnen, allemaal belast met het lage tarief BTW; samengevoegd was het een luxe artikel dat met het hoge tarief belast werd.

Op een fietstocht bestelde ik eens laat op de avond in het Vlaamse Aalst een frietje. De gezette frietboer keek mij aan, en vroeg “meenemen?”. Hij zag mij kijken naar de tafeltjes met uitnodigende stoelen, en meldde dat binnen opeten duurder was. De Belastingdienst was erg streng, en zou menen dat hij een bereide maaltijd had geserveerd: een dienst die belast was met het (in België zeer) hoge tarief omzetbelasting.

Gelukkig wordt alles steeds eenvoudiger. Muesli koop je tegenwoordig in de gewone supermarkt en valt al weer jaren onder het verlaagde tarief, omdat het uiteindelijk gewoon voedsel is. En onder druk van Frankrijk heeft Europa in juli 2009 besloten dat nu ook de maaltijden die restaurants serveren onder het lage tarief vallen.

Voor ondernemers in Nederland verandert dat materieel weinig, want voor voedsel in de Horeca werd een uitzondering gemaakt (Tabel I post 12 Wet OB). Het meest opvallende is natuurlijk dat de regel oorspronkelijk niet duidelijk was, in ieder geval niet voor de wetgever.



Jeroen van Rossum (www.zerotax.nl), 9 november 2009.